دنیای بچهگی

یاد تونه؟

کوچک تر  که بودیم

چقد دنیا  ساده بود. چقد  همه  چیو ساده  و  قشنگ میدیدیم

همیشه  میخندیدیم فکر  میکردیم چقدر  دنیای قشنگیه

یاد  تونه اون  موقع ها  که  هوز  دنیا  زخ  اصلیشو  بهمون  نشون نداده بود

میگفتیم  میخندیدیم تو  جمع  با  بچه ها  بودیم

خیلی  قشنگ بود

کم کم که  بزرگ شدیم

دنیا  قیافه  چهره  اصلیشو  بهمون  نشون داد

بهون نشون  داد چه  جای  مزخرفیه

نشون  داد  هر  لحظه  اش  میتونه بد  باشه

اون   خنده  های  قشنگمون به  گریه   تبدیل  شد

اکیپامون   به  اتاق تنهاییمون  تبدیل شد

دیگه  اون  دنیای  دلنشینمون  نبود

خدایا قانون   دنیات چقدر  بی  رحمه

هنوز  آرزو میکنم  کاش هیچوقت  بزرگ   نمیشدیم.

                                                                                     تهران 94

/ 3 نظر / 38 بازدید
بهروز

سلام خیلی زیبا و نوستالوژیک دوست خوبم.

1

اگر بزرگ نمی شدی تکلیف دل ما چه بود....