ابرک

آیا می خواهید ازدواج کنید؟
نویسنده : ابرک - ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٥

ازدواج .... وقتی به  این  واژه بر  خورد می  کنم  با  خودم  می گویم  وای  چه شد  که   تن  به  همچین کار  بزرگی   دادم؟  ساعت ها   و  شاید  سالها  به  این موضوع  فکر می کنم بلکه شاید  پاسخی  برای  این  سئوال   خویش بیابم. تا اینکه  به این مطلب بر  خوردم  گفتم  اینجا  درج  کنم  شاید برای شما هم این  سئوال   مطرح شده  باشد.

ازدواج جزوه مقولاتی  است که  برای رفع تنهایی به  سمتش می رویم در  کمتر  از چند  ماه متوجه سرابی می شویم که روزی با امیدی به  سویش آمده ایم.

تنهایی  چند  لایه دارد.

تنهایی فیزیکی: اکثر ما دوست داریم یک نفر کنارمان باشد تا تجربه های ما تک نفره نباشد.

تنهایی عاطفی و  احساسی:به سفر رفته اید  و  دوست دارید محبوبتان . والدینتان .رفیق های دانشکده تان کنارتان باشند تا آن حس  خوب را  دسته  جمعی تجربه کنید. تمام  تجربه های دست جمعی تاثیر ی  عمیق تر  بر  روح ما دارند. می  گویند فیلم را  بهتر  از  در  سینما ببینید زیرا تجربه هیجان دسته جمعی را  به زندگی ما  وارد می کند. باز  همین تاثیر متفاوت را در  دیدن بازی  در   استادیومی ورزشی و تشویق دسته جمعی و  تجربه هم  صدایی ده ها هزار نفری و  شایدم  بیشتر می  توان این  حس را توصیف کرد.

ازدواج کمک  می کند بخش هایی از  احساس ما جهت دار و متمرکز با  یک  نفر تجربه شود. مثل امید, ترس, ایمان به  زندگی عشق و  ضعف های  پس از  عشق   ورزی. همچنین ما محمل  مناسبی  می  شویم تا  احساسات یک فرد دیگر به  سمت ما سوق داده شود.

فراموش  نکنید این  تجربه زیبا به  همان  میزان بسیار  مسئولیت آور  است. و  به  همین دلیل است که خیلی به  علت مسئولیت  ناپذیری بعد  از مدتی دچار  طلاق احساسی و  عاطفی می  شوند. زیرا مدیریت این  حس را  بلد   نیستند. مثلا نمی دادند چون  یک  نفر  همسر  ماست دلیلی ندارد همه  حس های ما  را  بفهمد. این برای بعضی ها بسیار  عجیب است که  همسرشان لزوما فهمند همه  حس های  آنها نباشد. اما  زندگی مشترک به ما یاد می  دهد که  تفاوت فردی را به  رسمیت بشناسیم. این  جمله یک کلیشه نیست بلکه به رسمیت شناختن فردیت در  زندگی مشترک  است یعنی بپذیریم ما  در  زندگی  تجربه هایی می  کنیم که  درک های منحصر  به  فرد خود  را  خواهیم  داشت و  چه  بسا در نزدیکی خود کسی را نداشته  باشیم که  بتوانیم با  او  در  میان بگذاریم.

اما  یک  تنهایی  است  به نام تنهایی  فلسفی:

این  تنهایی را  زمانی تجربه می  کنیم  که  اهل معنا  بوده و  به  سادگی از  مسائل عبور نکرده باشیم. کم کم در  زندگی به گردنه هایی  می رسیم  که  توفان هایی فلسفی و چرا های عظیم  ما  را فرا می  گیرد.

این  تلاطم را  همیشه  به  تنهایی تجربه  خواهیم  کرد  و بسیار اندکند کسانی  که  بتوانیم  با  ایشان  در  باره  دردهای  معنوی و فلسفی خود  به  صحبت بنشینیم. معدودند همسرانی که  مخاطب این  نوع سئوالات  باشند  و  از  شنیدنشان نترسند.

ما  موظفیم قایق  خانواده  خود  را  بر سطح اقیانوس  زندگی متعادل نگه  داریم  و  به  همین خاطر  است که خیلی از  اوقات سکوت می  کنیم زیرا ظرفیت  مخاطب را مسئولانه سنجیده ایم و  دیده ایم  او  گناهی  ندارد  که  به هم  بریزد.

حالا شما  ای  خوانند ه گرامی آیا ازدواج می  تواند  ما  را  از  تنهایی  در  بیاورد؟

احتمالا  نه!!!!!! ما  موظفیم  با  حلقه  دوستان  مطمئن  و مطالعات و  شاگردی  کردن  نزد  صاحبان  بصیرت  و  دانایی  .  بخش هایی  از  تنهایی  خود  را  پر  کنیم.  ود  در  این صورت ازدواج جایگاه  معقول  خود  را  پیدا  می  کند.

حالا به  من  بگو  کدام  تنهایی  را  دارید. تا با  همین  مقاله متوجه شوید کدام یک را  همسرتان می  تواند  تامین کند.

                                                    با  سپاس پاییز 90


comment نظرات ()