ابرک

غزل
نویسنده : ابرک - ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۱۸

نام ترا خواندم و  شعری سپید

                           در  غزلستان خیالم  دمید

در پی نام تو غزل مست مست

                           آمد و  در  خلوت شعرم  نشست

نام تو  آغاز شکوفائی است

                           حرف تو لبریز ز گویایی است

نی همه جا از تو  حکایت  کند

                             ساده صمیمانه  صدایت کند

بی تو  سخن ها سخن دل  نبود

                             شعر  تر  حافظ   و  بیدل نبود

دل  به  سخن  های  تو  عاشق  شده

                              تشنه رویای حقایق شده

در  تو  زلالی ست که در  آب نیست

                               در  تو  حضوریست که  در  ناب  نیست

سرو پر از  قامت  بالای تست

                                     سبز  پر  از  منطق والای تست

آنکه زبان  داشت به  حاشای  عشق

                                     چشم گشوده به  تماشای  عشق

تازه  شدم تا  به  تو  دل  باختم

                                     هر چه شدم با  تو  غزل  ساحتم

هر چه  من و  شعر  قدم می  زنیم

                                        حرف  تو  را  باز  رقم  می  زنیم

پیش قدوم  تو افق خم شود

                             سنگ پر  از صحبت زمزم شود

بید اگر خم  شده مجنون تست

                              لاله  اگر  سوخته دل  خون  تست

سرو  اگر  قامتی افراشته

                               رایت سبز  تو نگه  داشته

آب ز حرف تو زلال آمده

                              رود از  این زمزمه حال آمده

شعر  اگر عاطفه آموخته

                               چشم به  لبهای ترت دوخته

آئینه و آب زلال تواند

                              در  همه جا  غرق خیال تواند

هر چه  بهارست ز لبخند  تست

                               هر چه شکفته  است ز پیوند تست

بی سخن بود تغزل نبود

                               عاطفه و  عشق پر  از دل  نبود

عشق  و  سخن  را به  هم  آمیختی

                                 صد  غزل تازه در  آن ریختی

نی همه جا  از  تو حکایت  کند

                                 ساده  صمیمانه  صدایت  کند

بی  سخن ها سخن دل  نبود

                               شعر تر  حافظ  و  بیدل نبود

دل  به  سخن  های  تو  عاشق  شده

                            تشنه رویای حقایق  شده

در  تو  زلالی ست  که  در  آب  نیست

                                در  تو  حضوریست که  در ناب  نیست

سرو  پر  از قامت  بالای تست

                                   سبز پر  از منطق والای  تست

آنکه  زبان  داشت  به  حاشای  عشق

                                   چشم  گشوده  به  تماشای  عشق

تازه  شدم تا به تو  دل باختم

                                     هر  چه  شدم  با  تو غزل ساختم

هر چه  من  و  شعر  قدم  می  زنیم

                                  حرف تو  را  باز رقم  می زنیم

 

 

                 

 


comment نظرات ()